«Կարճ ասած» հաղորդման հերթական թողարկման ընթացքում անդրադարձ է կատարվել 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին սկսված պատերազմին և դրա առաջին օրերին իշխանության ներկայացուցիչների հրապարակային հայտարարություններին։ Հաղորդման հեղինակը հիշեցրել է, որ 2020 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Արծրուն Հովհաննիսյանը հերքում էր հայկական զորամասերի ոչնչացման մասին ադրբեջանական հաղորդագրությունները, իսկ Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը հայտարարել էր, թե իրենք չեն խնդրելու, այլ պարտադրելու են զինադադար։ Հիշատակվել են նաև այն ժամանակ Ազգային ժողովի նախագահ Արարատ Միրզոյանի և նրա տեղակալ Ալեն Սիմոնյանի գրառումները, որոնցում խոսվում էր Ադրբեջանի բանակի հնարավոր ոչնչացման և հակառակորդի՝ խուճապի եզրին գտնվելու մասին։

Հաղորդման հեղինակի գնահատմամբ՝ պատերազմի, Արցախի և երկրի հետագա ողբերգությունների համար պատասխանատուներին չպետք է մոռանալ։ Այս համատեքստում նա համեմատել է Ղազախստանում և Հայաստանում տեղի ունեցած զինվորական ողբերգությունների նկատմամբ իշխանությունների արձագանքը։ Նշվում է, որ Կասպից ծովում զորավարժության ժամանակ 17 ղազախ զինծառայող էր հայտնվել ջրում, որոնցից 14-ը զոհվել էին, ինչից հետո բարձրաստիճան զինվորականներ էին կալանավորվել, իսկ սեպտեմբերի 27-ին Ղազախստանի նախագահ Կասիմ-Ժոմարտ Տոկաևը պաշտոնից ազատել էր պաշտպանության նախարարին։

Հեղինակը դա հակադրել է 2023 թվականի հունվարին Հայաստանի բանակում տեղի ունեցած հրդեհին, որի հետևանքով զոհվել էր 15 զինծառայող։ Նրա խոսքով՝ Հայաստանի իշխանությունները դեպքի համար քաղաքական պատասխանատվություն չեն կրել, իսկ Նիկոլ Փաշինյանը մեղքը կապել էր սպայի կողմից վառարանը վառելու հանգամանքի հետ։

Նյութում նշվում է նաև, որ Ղազախստանի բանակում, բաց աղբյուրների համաձայն, մինչև վերջին զորավարժության դեպքը տարվա ընթացքում զոհվել էր 9 զինծառայող, որոնցից միայն մեկի դեպքում էր խոսվում սպանության մասին։ Միաժամանակ հիշատակվում է, որ սեպտեմբերի 24-ին Հայաստանում սպանվել էր 23-ամյա պայմանագրային զինծառայող, իսկ նախնական տեղեկություններով՝ նռնակի պայթյունին նախորդել էր զինծառայողների միջև վիճաբանություն։

Հաղորդման հեղինակը քննադատել է պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանին՝ պնդելով, որ նրա ղեկավարած համակարգում զինծառայողների մահվան դեպքերը պարբերական են, սակայն նախարարն այդ կապակցությամբ քաղաքական պատասխանատվություն չի ստանձնում։ Քննադատության է ենթարկվել նաև արդարադատության նախարարությունը՝ քրեակատարողական հիմնարկներում մահվան և ինքնասպանության դեպքերի առնչությամբ։ Հեղինակը նշել է, որ պետական վերահսկողության ներքո գտնվող անձանց կյանքի և առողջության պաշտպանության համար պետությունն առանձնահատուկ պարտականություն ունի։

Հաղորդման ընթացքում շեշտվել է քաղաքական և կառավարչական պատասխանատվության անհրաժեշտությունը։ Հեղինակի կարծիքով՝ յուրաքանչյուր ողբերգությունից հետո նախարարի պաշտոնանկությունը պարտադիր չէ, սակայն կրկնվող դեպքերը հարցեր են առաջացնում համակարգի կառավարման, վերահսկողության մեխանիզմների և նախկին դեպքերից հետևություններ անելու վերաբերյալ։

Թողարկման վերջում անդրադարձ է կատարվել Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պարտությանը։ Հաղորդման հեղինակը նշել է, որ հավաքականը երեք գոլ է բաց թողել, ինչից հետո ՔՊ-ական պատգամավորներից մեկը հարց է բարձրացրել դարպասապահի պաշտոնում մնալու նպատակահարմարության մասին։ Այս օրինակով նա պնդել է, որ իշխանության ներկայացուցիչների մոտ պատասխանատվության պահանջը գործում է հիմնականում այն ժամանակ, երբ խոսքը վերաբերում է այլ անձանց, մինչդեռ երկրի կառավարման ընթացքում արձանագրված ծանր հետևանքների համար պատասխանատվություն չի ստանձնվում։

Աղբյուր՝ yerevan.today