Տնտեսություն
Ներդրումային միջավայրի մասին հայտարարությունները հակասում են բիզնեսի նկատմամբ իշխանության գործելաոճին
Հայաստանում ներդրումային միջավայրի վերաբերյալ իշխանության հայտարարությունները հակասում են բիզնեսի նկատմամբ իրականացվող քաղաքականությանը, պնդվում է հրապարակման մեջ։ Նյութի համաձայն՝ իշխանությունը մի կողմից արտասահմանյան ներդրողներին կոչ է անում ներդրումներ կատարել Հայաստանում, իսկ մյուս կողմից ճնշում է խոշոր բիզնեսին և միջամտում սեփականության հարաբերություններին։
Դուբայում անցկացված ներդրումային համաժողովում էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյանը հայտարարել էր, որ Հայաստանը կարող է ներդրումների համար գրավիչ ուղղությունից վերածվել ներդրումային հարթակի։ Սակայն հրապարակման հեղինակների գնահատմամբ՝ նման հայտարարությունները չեն կարող ներդրողներին վստահություն ներշնչել, եթե երկրում սեփականության իրավունքի պաշտպանությունը կախված է իշխանության որոշումներից։
Նյութում պնդվում է, որ Նիկոլ Փաշինյանն է որոշում՝ որ գործարարի նկատմամբ ինչ գործողություններ պետք է իրականացվեն, իսկ որոշ դեպքերում սեփականությունը բռնագրավվում է և կառավարման համար նշանակվում են կառավարության ներկայացուցիչներ։ Հեղինակները նաև նշում են, որ վերջին մեկ-երկու տարում արձանագրվել են բիզնեսների ամբողջական բռնագանձման և գործարարների նկատմամբ քաղաքական հաշվեհարդարի դեպքեր։
Հրապարակման համաձայն՝ քաղաքական որոշումներից հետո որոշ ընկերություններ հայտնվում են հարկային մարմինների ուշադրության կենտրոնում։ Հեղինակները հարց են բարձրացնում, թե ինչպես կարող էին տարիներ շարունակ գործող և նախկինում ստուգված ընկերություններում խոշոր հարկային խախտումները հայտնաբերվել միայն քաղաքական որոշումներից հետո։ Նրանց գնահատմամբ՝ նման գործելաոճը վախեցնում է ներդրողներին և նպաստում կապիտալի հեռացմանը։
Ներդրումային գրավչության մասին խոսելիս նյութում անդրադարձ է կատարվում նաև Հրազդանում չիպերի արտադրության գործարանի կառուցմանը։ Հեղինակների պնդմամբ՝ այդ ծրագիրը ոչ թե օտարերկրյա ներդրում է, այլ հայկական կապիտալով իրականացվող նախաձեռնություն, որի ֆինանսավորումն ապահովվել է հայկական բանկերից և կենսաթոշակային ֆոնդերից մեկից։ Նյութում նաև ենթադրվում է, որ ծրագրի շուրջ առկա են քաղաքական հաշվարկներ։
Հրապարակման հեղինակների համոզմամբ՝ ներդրողներին առաջին հերթին հետաքրքրում է ոչ թե միջազգային համաժողովներում հնչող հայտարարությունների բովանդակությունը, այլ այն, թե ինչ է տեղի ունենալու իրենց ներդրումների հետ Հայաստանում։ Նրանց գնահատմամբ՝ օրենքներով ներդրումների պաշտպանվածությունը հայտարարելը բավարար չէ. անհրաժեշտ է, որ այդ երաշխիքները գործեն նաև գործնականում։
Նյութում եզրակացվում է, որ Հայաստանը ներդրումային հարթակ չի կարող դառնալ միայն կառավարության ցանկությամբ։ Դրա համար, ըստ հեղինակների, անհրաժեշտ է ապահովել սեփականության իրավունքի պաշտպանություն՝ անկախ սեփականատիրոջ քաղաքական դիրքորոշումից, իշխանության հետ հարաբերություններից կամ հրապարակային գործունեությունից։
Աղբյուր՝ 168.am