Решение о строительстве в Армении атомной электростанции мощностью 1000 или 1200 МВт не может быть принято в течение одного-двух месяцев. Об этом заявил бывший заместитель министра территориального управления и инфраструктур Армении Хакоб Варданян на обсуждении «Энергетическое будущее Армении: перспективы и сценарии».
Отвечая на вопрос аналитика Регионального центра демократии и безопасности Айка Ханумяна о визите генерального директора «Росатома» Алексея Лихачёва и заявлении премьер-министра Никола Пашиняна о необходимости АЭС мощностью 1000 МВт, Варданян отметил, что вопрос носит прежде всего политический характер.
«Как бы хорошо ни выглядели наши перспективы с точки зрения роста потребления электроэнергии, они не таковы, чтобы за один-два месяца принять решение о строительстве атомной станции мощностью 1000 или 1200 МВт», — сказал он.
По словам Варданяна, до принятия такого решения необходимо решить вопросы, связанные с режимом работы энергосистемы, объемами потребления и наличием резервных мощностей. Он пояснил, что заявление премьера отражает возможный рост спроса, в том числе на фоне новых реалий и строительства предприятий, связанных с искусственным интеллектом, а не принятое решение о строительстве станции.
Варданян также заявил, что сигналы, поступающие в газовой сфере, относятся к ближайшим месяцам, тогда как строительство АЭС является долгосрочным процессом. Поэтому сначала необходимо определить и обеспечить замещающие мощности.
Бывший замминистра отметил, что энергосистема Армении исторически создавалась как часть крупной советской системы. После распада СССР одной из главных задач стало обеспечение ее самостоятельной работы. С 1997 года система в определенной степени функционирует параллельно с энергосистемой Ирана, что, по его оценке, формирует значительную техническую зависимость — даже большую, чем зависимость от поставок газа.
Для снижения зависимости от внешних энергосистем, по словам Варданяна, Армении необходимы крупные генерирующие мощности. В частности, с Ираном планировалось увеличить пропускную способность до 1200 МВт и построить двухцепную линию электропередачи напряжением 400 кВ. Однако проект до сих пор не реализован. Среди причин он назвал проблемы с финансированием, банковские ограничения и пандемию COVID-19.
Не был реализован и проект линии с Грузией. Варданян связал это, в частности, с решением правительства в 2016–2017 годах приостановить программу для оценки ее эффективности и необходимости дальнейших инвестиций.
Он также рассказал о разногласиях в профессиональном сообществе относительно формата подключения к грузинской энергосистеме — синхронного или асинхронного. Асинхронная схема требовала строительства преобразовательной станции, которая стала бы крупнейшей частью инвестиций. При отказе от нее, отметил Варданян, сохранялась бы зависимость Грузии и Армении от российской энергосистемы, а синхронная работа российских и иранских энергосистем технически возможна, но не отвечает желанию этих стран.
Источник: aravot.am
Հայաստանում 1000 կամ 1200 ՄՎտ հզորությամբ ատոմակայան կառուցելու որոշումը չի կարող ընդունվել մեկ-երկու ամսվա ընթացքում։ Այս մասին «Հայաստանի էներգետիկ ապագան․ հեռանկարներ և սցենարներ» քննարկման ժամանակ հայտարարել է ՀՀ տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարի նախկին տեղակալ Հակոբ Վարդանյանը։
Պատասխանելով Ժողովրդավարության և անվտանգության տարածաշրջանային կենտրոնի վերլուծաբան Հայկ Խանումյանի հարցին՝ «Ռոսատոմ»-ի գլխավոր տնօրեն Ալեքսեյ Լիխաչովի այցի և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ 1000 ՄՎտ հզորությամբ ատոմակայանի անհրաժեշտության մասին հայտարարության վերաբերյալ՝ Վարդանյանը նշել է, որ հարցն առաջին հերթին քաղաքական բնույթ ունի։
«Ինչքան էլ մեր հեռանկարները էլեկտրաէներգիայի սպառման բարձրացման առումով այս պահին տեսանելի լավը լինեն, դրանք այնպիսին չեն, որ մեկ-երկու ամսվա ընթացքում որոշում կայացվի 1000 կամ 1200 մեգավատանոց ատոմակայան կառուցելու համար», — ասել է նա։
Վարդանյանի խոսքով՝ նման որոշումից առաջ պետք է լուծվեն էլեկտրաէներգիայի սպառման ծավալների, էներգահամակարգի աշխատանքի ռեժիմների և փոխարինող հզորությունների ապահովման հարցերը։ Նա նշել է, որ վարչապետի հայտարարությունն արտացոլում է պահանջարկի հնարավոր աճը՝ նոր իրողությունների, այդ թվում՝ արհեստական բանականության ոլորտի ձեռնարկությունների կառուցման ֆոնին, և ոչ թե կայանի կառուցման վերաբերյալ արդեն ընդունված որոշում։
Նախկին փոխնախարարը նաև նշել է, որ գազի ոլորտից ստացվող ազդակները վերաբերում են առաջիկա ամիսներին, մինչդեռ ատոմակայանի կառուցումը երկարաժամկետ գործընթաց է։ Հետևաբար նախ պետք է որոշել և ապահովել փոխարինող հզորությունները։
Վարդանյանի խոսքով՝ Հայաստանի էներգահամակարգը պատմականորեն ձևավորվել է որպես Խորհրդային Միության խոշոր էներգահամակարգի մաս։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո հիմնական խնդիրներից մեկը դրա ինքնուրույն աշխատանքի ապահովումն էր։ 1997 թվականից համակարգը որոշակիորեն աշխատում է Իրանի էներգահամակարգի հետ զուգահեռ, ինչն, ըստ Վարդանյանի, ստեղծում է տեխնիկական զգալի կախվածություն՝ նույնիսկ ավելի մեծ, քան գազից կախվածությունը։
Արտաքին էներգահամակարգերից կախվածությունը նվազեցնելու համար Հայաստանին անհրաժեշտ են խոշոր գեներացնող հզորություններ։ Մասնավորապես, Իրանի հետ նախատեսվում էր թողունակությունը հասցնել 1200 ՄՎտ-ի և կառուցել 400 կՎ լարման երկշղթա էլեկտրահաղորդման գիծ։ Սակայն ծրագիրը մինչ այժմ չի իրականացվել։ Վարդանյանը պատճառների թվում նշել է ֆինանսական հոսքերի, բանկային համակարգի հետ կապված խնդիրները և COVID-19-ի համավարակը։
Չի իրականացվել նաև Վրաստանի հետ էլեկտրահաղորդման գծի ծրագիրը։ Վարդանյանը դա, մասնավորապես, կապել է 2016–2017 թվականներին կառավարության որոշման հետ՝ ծրագիրը ժամանակավորապես կասեցնելու և դրա արդյունավետությունն ու ներդրումների անհրաժեշտությունը ուսումնասիրելու վերաբերյալ։
Նա նաև անդրադարձել է Վրաստանի էներգահամակարգին միանալու ձևաչափի շուրջ մասնագիտական տարաձայնություններին՝ համաժամանակյա կամ ասինխրոն կապի տարբերակներին։ Ասինխրոն տարբերակի դեպքում անհրաժեշտ էր կառուցել փոխակերպիչ կայան, որը ներդրումների ամենամեծ մասն էր կազմելու։ Վարդանյանի խոսքով՝ դրա բացակայության դեպքում Հայաստանը և Վրաստանը շարունակելու էին կախված մնալ ռուսական էներգահամակարգից, իսկ ռուսական և իրանական համակարգերի համաժամանակյա աշխատանքը, թեև տեսականորեն հնարավոր է, ցանկալի չէ այդ երկու երկրների համար։
Աղբյուր՝ aravot.am
Решение о строительстве в Армении атомной электростанции мощностью 1000 или 1200 МВт не может быть принято в течение одного-двух месяцев. Об этом заявил бывший заместитель министра территориального управления и инфраструктур Армении Хакоб Варданян на обсуждении «Энергетическое будущее Армении: перспективы и сценарии».
Отвечая на вопрос аналитика Регионального центра демократии и безопасности Айка Ханумяна о визите генерального директора «Росатома» Алексея Лихачёва и заявлении премьер-министра Никола Пашиняна о необходимости АЭС мощностью 1000 МВт, Варданян отметил, что вопрос носит прежде всего политический характер.
«Как бы хорошо ни выглядели наши перспективы с точки зрения роста потребления электроэнергии, они не таковы, чтобы за один-два месяца принять решение о строительстве атомной станции мощностью 1000 или 1200 МВт», — сказал он.
По словам Варданяна, до принятия такого решения необходимо решить вопросы, связанные с режимом работы энергосистемы, объемами потребления и наличием резервных мощностей. Он пояснил, что заявление премьера отражает возможный рост спроса, в том числе на фоне новых реалий и строительства предприятий, связанных с искусственным интеллектом, а не принятое решение о строительстве станции.
Варданян также заявил, что сигналы, поступающие в газовой сфере, относятся к ближайшим месяцам, тогда как строительство АЭС является долгосрочным процессом. Поэтому сначала необходимо определить и обеспечить замещающие мощности.
Бывший замминистра отметил, что энергосистема Армении исторически создавалась как часть крупной советской системы. После распада СССР одной из главных задач стало обеспечение ее самостоятельной работы. С 1997 года система в определенной степени функционирует параллельно с энергосистемой Ирана, что, по его оценке, формирует значительную техническую зависимость — даже большую, чем зависимость от поставок газа.
Для снижения зависимости от внешних энергосистем, по словам Варданяна, Армении необходимы крупные генерирующие мощности. В частности, с Ираном планировалось увеличить пропускную способность до 1200 МВт и построить двухцепную линию электропередачи напряжением 400 кВ. Однако проект до сих пор не реализован. Среди причин он назвал проблемы с финансированием, банковские ограничения и пандемию COVID-19.
Не был реализован и проект линии с Грузией. Варданян связал это, в частности, с решением правительства в 2016–2017 годах приостановить программу для оценки ее эффективности и необходимости дальнейших инвестиций.
Он также рассказал о разногласиях в профессиональном сообществе относительно формата подключения к грузинской энергосистеме — синхронного или асинхронного. Асинхронная схема требовала строительства преобразовательной станции, которая стала бы крупнейшей частью инвестиций. При отказе от нее, отметил Варданян, сохранялась бы зависимость Грузии и Армении от российской энергосистемы, а синхронная работа российских и иранских энергосистем технически возможна, но не отвечает желанию этих стран.
Источник: aravot.am
