«Թե չէ սոված կմնաս» կարծիքին դեմ եմ եղել ի սկզբանե․ Արթուր Ալիխանյան

Երաժիշտ և պրոդյուսեր Արթուր Ալիխանյանը կարծում է, որ ռեստորաններում աշխատող երաժիշտները կարող են միաժամանակ և՛ եկամուտ ունենալ, և՛ որակյալ երաժշտություն ներկայացնել։ 168TV-ի «Ռանդևու» հաղորդաշարի ընթացքում նա դեմ է արտահայտվել այն մոտեցմանը, թե հանդիսատեսին պետք է մատուցել միայն հեշտ ընկալվող երաժշտություն՝ հակառակ դեպքում «սոված կմնաս»։

«Բազմիցս ապացուցել եմ, որ հնարավոր է ստեղծել մի երգացանկ ու միջավայր, մի մթնոլորտ, որը նաև կգնահատվի, կարելի է դրա տակ նաև պարել, գինովնալ, իհարկե, և վայելել երեկոն»,- ասել է նա։

Ալիխանյանի խոսքով՝ երաժշտական ոլորտում իր ճանապարհը սկսվել է 90-ականների դժվար տարիներին։ Այդ ժամանակ ռեստորաններում աշխատող երաժիշտները հաճախ կայուն աշխատավարձ չեն ունեցել, իսկ մեկ պատվերի դիմաց վճարը սկզբում կազմել է 500 դրամ, հետագայում՝ 5000 դրամ։

Նա պատմել է, որ ծնողները երաժշտությունը կայուն ապագայի մասնագիտություն չէին համարում, իսկ ինքը որոշ ժամանակ ընտրության առջև էր՝ բժշկությո՞ւն, թե՞ երաժշտություն։ Բանակից վերադառնալուց հետո, 20 տարեկանում, նա որոշել է հրաժարվել բժշկությունից և ամբողջությամբ զբաղվել երաժշտությամբ։

Ալիխանյանի խոսքով՝ իր կարևոր սկզբունքներից մեկը եղել է տարբերվելը։ Նա նաև նշել է, որ հայկական երգացանկում օտար երաժշտության գերակայությունը ճիշտ մոտեցում չի համարում, քանի որ Հայաստանը ունի «հրաշք երգեր», կոմպոզիտորներ և էստրադային արտիստներ։

Այս գաղափարների հիման վրա էլ, նրա խոսքով, ձևավորվել է «Ալիխանյան Պրոյեկտը», որի նպատակը միայն գումար վաստակելը չէ, այլև երաժշտական ճաշակ ու արժեք փոխանցելը։

Խոսելով ժամանակակից երաժշտական դաշտի մասին՝ Ալիխանյանը նշել է, որ այնտեղ հաճախ պակասում են բարդ երաժշտությունը, խորիմաստ տեքստերն ու ներդաշնակությունը։ Նա նաև ասել է, որ այլ խմբերի կողմից իր նախագծի գաղափարների կրկնօրինակումը իրեն չի անհանգստացնում՝ դա համարելով նշան, որ իրենք որոշակի առաջընթաց են գրանցել։

Աղբյուր՝ 168.am