Աղոթքը՝ Աստծուն դիմելու և Նրա կամքին վստահելու ճանապարհ

Աղոթքը ներկայացվում է որպես Աստծո հետ մարդու զրույցի և սեփական սիրտը Նրա առաջ բացելու միջոց։ Դրա միջոցով մարդը կարող է անկեղծորեն արտահայտել իր վախերը, մտահոգությունները, խնդիրներն ու ցանկությունները՝ առանց ձևականության։

Խորհրդածության մեջ Աստծո կողմից որոշ խնդրանքների չկատարվելը համեմատվում է ծնողի և երեխայի հարաբերությունների հետ։ Ինչպես ծնողը երեխային տալիս է անհրաժեշտ սնունդը, սակայն կարող է չկատարել նրա՝ վնասակար ուտելիք ստանալու ցանկությունը, այնպես էլ Աստված, ըստ այս մեկնաբանության, կարող է չտալ այն, ինչ մարդը խնդրում է, եթե դա նրա համար օգտակար կամ անհրաժեշտ չէ։

Այս մոտեցումը մարդուն կոչ է անում աղոթել, բայց միաժամանակ ապավինել Աստծո կամքին՝ հավատալով, որ նույնիսկ չստացածի մեջ կարող է լինել աստվածային օրհնություն։

Աղբյուր՝ 168.am