Հասարակություն
Ուռեկանի դպրոցի զինղեկ Գևորգ Սիմոնյանը զոհվել է առաջնագծում
Քաշաթաղի շրջանի Ուռեկան գյուղի միջնակարգ դպրոցի զինղեկ Գևորգ Հրայրի Սիմոնյանը 2020 թվականի հոկտեմբերի 3-ին զոհվել է Արցախի դեմ սանձազերծված պատերազմում։ Նա 30 տարեկան էր։ Երկար ժամանակ Գևորգ Սիմոնյանը համարվում էր անհետ կորած, իսկ նրա ընտանիքը հույս էր պահում, որ նա կվերադառնա։ Ապրիլի 9-ին նրա ինքնությունը հաստատվել է գենետիկական փորձաքննությամբ, իսկ ապրիլի 15-ին նա հուղարկավորվել է Արենի գյուղի գերեզմանատանը։
Գևորգ Սիմոնյանը ծնվել է 1990 թվականի մարտի 5-ին Վայոց Ձորի մարզի Ջերմուկ քաղաքում։ Նրա ծնողները Արենի գյուղից էին։ Գևորգը դեռ մանկուց մնացել է առանց ծնողների։ Նրա կինը՝ Անուշ Շեգունցը, նշել է, որ նա հպարտանում էր Վազգեն Սարգսյանի ծննդյան օրը ծնված լինելու հանգամանքով։
Սիմոնյանն ավարտել է Տիգրան Մեծի անվան ռազմամարզական հատուկ վարժարանը, իսկ 2008-2010 թվականներին ծառայել է Հայոց բանակի «Եղնիկներ» զորամասում։ Ծառայության ընթացքում աչքի է ընկել հայրենասիրությամբ և պարտաճանաչությամբ, արժանացել շնորհակալագրերի ու պատվոգրերի, իսկ զորացրվել է լեյտենանտի կոչումով։
2010 թվականին նա բնակություն է հաստատել Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի Ուռեկան գյուղում և տեղի դպրոցում աշխատանքի անցել որպես զինղեկ։ Քաշաթաղի շրջվարչակազմի աշխատակազմի կրթության, մշակույթի և սպորտի բաժնի վարիչ Վարդուշ Մովսիսյանի խոսքով՝ Սիմոնյանը շրջանի ավելի քան 50 դպրոցական զինղեկների շարքում աչքի էր ընկնում ռազմագիտական գիտելիքներով, գործնական պատրաստվածությամբ և կազմակերպչական հմտություններով։
Մովսիսյանի փոխանցմամբ՝ Գևորգ Սիմոնյանի աշակերտները միջդպրոցական միջոցառումներում և առարկայական օլիմպիադաներում զբաղեցրել են առաջատար տեղեր, իսկ որոշ դեպքերում մասնակցել են նաև հանրապետական փուլին։ Ինքը՝ Սիմոնյանը, ռազմաուսումնական հավաքների ժամանակ արժանացել է «Լավագույն զինղեկ» պատվոգրի և այլ գնահատանքների, ինչպես նաև Արցախի Հանրապետության նախագահի կողմից պարգևատրվել «Երախտագիտություն» մեդալով։
2013 թվականին Գևորգ Սիմոնյանն ամուսնացել է բուժքույր Անուշ Շեգունցի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ Նարեկ և Ամալյա։ 2010-2015 թվականներին Սիմոնյանը սովորել և ավարտել է Արցախի պետական համալսարանի «Փոխադրումների և ճանապարհային երթևեկության կազմակերպում և կառավարում» բաժինը։ 2016 թվականին նա մասնակցել է ապրիլյան մարտերին և մշտապես ներգրավվել ուսումնական զորահավաքներում։
2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին պատերազմի սկսվելուց հետո Գևորգ Սիմոնյանը ընտանիքի հետ Երևանից վերադարձել է Արցախ։ Նրա կինը պատմել է, որ ճանապարհին նա ցանկացել է միանալ մարտերին և լինել զինակիցների կողքին։ Սեպտեմբերի 28-ին Սիմոնյանը, որպես պահեստազորային, մեկնել է առաջնագիծ։ Ընկերների վկայությամբ՝ նա մարտական ընկերներին ոգևորում էր, հորդորում չընկճվել և խորհուրդներ տալիս մարտավարության վերաբերյալ։
Անուշ Շեգունցը պատերազմի առաջին օրերից Ուռեկանում բուժօգնություն է ցուցաբերել բնակիչներին։ Ընտանիքը գյուղից հեռացել է հոկտեմբերի 17-ին, երբ բնակավայրի ուղղությամբ սկսել են կրակել, և տեղափոխվել Ջերմուկ։
Շեգունցի խոսքով՝ Գևորգը ընտանիքին նվիրված ամուսին և հայր էր։ Նա նաև նշել է, որ ամուսինը մարտերի ընթացքում վիրավորվել էր, սակայն շարունակել էր կռվել։ Հոկտեմբերի 3-ի լուսադեմին Արցախի հարավային սահմանում ընթացող ծանր մարտերի ժամանակ Գևորգ Սիմոնյանը վիրավորվել է, և նրա ճակատագիրը երկար ժամանակ անհայտ է մնացել։
Քաշաթաղի շրջվարչակազմի աշխատակազմի ԿՄՍ բաժնի ՆԶՊ գծով տեսուչ Վոլոդյա-Արին Գալստյանը Սիմոնյանին բնութագրել է որպես երիտասարդ, հայրենասեր և խստապահանջ զինղեկ, որը սեփական օրինակով էր դաստիարակում աշակերտներին։ Նրա խոսքով՝ Սիմոնյանը հավատարիմ է մնացել զինղեկի և մանկավարժի կոչմանը և առաջիններից մեկն է մեկնել առաջնագիծ։
Արցախյան վերջին պատերազմում Ուռեկան գյուղից զոհվել են նաև Վարդան Վաչիկի Առաքելյանը, ինչպես նաև եղբայրներ Սամվել և Սեյրան Սուրիկի Միքայելյանները։
Աղբյուր՝ aravot.am
