ՍԴ-ն մերժել է հանրային քրեական հետապնդման հարուցման պարտադիր լինելու վերաբերյալ դիմումը

Սահմանադրական դատարանը ՍԴԱՈ-212 որոշմամբ մերժել է Հարություն Ներսիսյանի անհատական դիմումը, որը ներկայացրել էր փաստաբան Անդրանիկ Մանուկյանը։ Դիմումը վերաբերում էր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 2-րդ և 6-րդ մասերին՝ չձերբակալված անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու կարգին։

Դիմողը պնդել էր, որ գործող կարգավորումները քննիչին տալիս են հսկող դատախազին հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ միջնորդություն ներկայացնելու, իսկ դատախազին՝ համապատասխան որոշում կայացնելու հայեցողություն՝ օգտագործելով «իրավասու է» և «կարող է» ձևակերպումները։ Նրա կարծիքով՝ երբ քրեական վարույթի շրջանակում ձեռք են բերվում անձի կողմից հանցանքի կատարումը վկայող փաստեր, քննիչը պետք է պարտավոր լինի միջնորդություն ներկայացնել, իսկ դատախազը՝ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու որոշում կայացնել։

Ներսիսյանը հարց էր բարձրացրել, թե արդյոք այդ դրույթները համապատասխանում են Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված՝ գործի ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունքին։ Նա նշել էր, որ քրեական գործով իրեն հետապնդման ենթարկելու առավելագույն ժամկետը լրանալուց հետո է հսկող դատախազը վարույթի նյութերը հանձնել դատարան։

Սահմանադրական դատարանը նշել է, որ դիմողը բավարար կերպով չի հիմնավորել իր հիմնական իրավունքի խախտման փաստը, ինչպես նաև վիճարկվող դրույթների և ենթադրյալ խախտման միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապը։ Դատարանը նաև արձանագրել է, որ առաջին ատյանի դատարանում Ներսիսյանը հայտնել էր՝ նախաձեռնված քրեական վարույթի և տեղեկատվության պահանջի մասին տեղեկացել է միայն քննիչի մոտ գնալուց հետո։

Աղբյուր՝ aravot.am